இலங்கை–இந்திய மீனவர் பிரச்சினை: இரு கரைகளின் வாழ்வாதாரத்தைக் காக்க நிரந்தரத் தீர்வு எப்போது?

எல்லை தாண்டிய மீன்பிடி, வலை சேதம், கைது மற்றும் உயிர் பாதுகாப்பு: முந்தைய இருநாட்டு உடன்பாடுகளையும் மீனவர்களின் பாதிப்புகளையும் ஆராய்ந்து காலவரையறையுள்ள தீர்வை வலியுறுத்தும் ஆய்வுக் கட்டுரை.

இலங்கை–இந்திய மீனவர் பிரச்சினை இன்று புதிதாக உருவானதல்ல. எல்லை தாண்டிய மீன்பிடி, இழுவைமடி பயன்பாடு, வலை சேதம், கைது, படகுகள் பறிமுதல் மற்றும் கடலில் ஏற்படும் உயிர் பாதுகாப்பு அபாயங்கள் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்துள்ளன. மன்னார் உள்ளிட்ட வடக்கு மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் இந்திய மீனவக் குடும்பங்களின் பாதுகாப்பையும் இணைத்துப் பார்க்கும் நிரந்தரத் தீர்வு அவசியம்.

இந்தக் கட்டுரை அதிகாரப்பூர்வ இருநாட்டு அறிக்கைகள், சட்டம் தொடர்பான அரச பதிவுகள் மற்றும் தேதியிடப்பட்ட ஊடகச் செய்திகளை ஒப்பிட்டு எழுதப்பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரை. இதில் முன்வைக்கப்படும் தீர்வுக் கோரிக்கைகள் ஆசிரியர் தரப்புப் பரிந்துரைகள்; மீனவர் அமைப்பொன்று வெளியிட்ட புதிய இறுதி எச்சரிக்கை அல்லது அறிவிக்கப்பட்ட போராட்டமாகக் கருதக்கூடாது.

1974–1976: எல்லை ஒப்பந்தங்களின் பின்னணி — இந்தியாவும் இலங்கையும் 1974 மற்றும் 1976ஆம் ஆண்டுகளில் கடல் எல்லை தொடர்பான ஒப்பந்தங்களை மேற்கொண்டன. இந்திய அரசின் நாடாளுமன்றப் பதிலில், அந்த ஒப்பந்தங்களின்படி இலங்கைக் கடற்பரப்பில் இந்திய மீனவர்களுக்கு மீன்பிடிக்கும் சட்ட உரிமை இல்லை என விளக்கப்பட்டுள்ளது. பாரம்பரியமாகப் பயன்படுத்திய கடற்பகுதி என்ற வாதம் மட்டும் இன்றைய எல்லை தாண்டிய மீன்பிடிக்குச் சட்ட அனுமதியாகாது.

2016–2017: ஏற்கெனவே பேசப்பட்ட தீர்வுகள் — 2016 நவம்பர் மாத அமைச்சர்மட்ட முடிவைத் தொடர்ந்து மீன்பிடி தொடர்பான கூட்டுச் செயற்குழு உருவாக்கப்பட்டது. 2017 ஜனவரி 2ஆம் திகதி கூட்டறிக்கையில், இழுவைமடி மீன்பிடியை நடைமுறைக்கு ஏற்ற காலவரையறையில் படிப்படியாக மாற்றியமைப்பது, மாற்றுத் தொழில் வாய்ப்புகள், படகுக் கண்காணிப்பு மற்றும் கைது நடவடிக்கைகளின்போது உடல் பாதிப்பும் உயிரிழப்பும் ஏற்படாமல் பாதுகாப்பது ஆகியவை இடம்பெற்றிருந்தன.

2024: மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்ட மனிதாபிமான அணுகுமுறை — 2024 ஒக்டோபர் 29ஆம் திகதி கொழும்பில் நடைபெற்ற ஆறாவது கூட்டுச் செயற்குழுக் கூட்டத்தில் மனிதாபிமான அணுகுமுறை, கண்காணிப்பு மற்றும் ரோந்து ஒத்துழைப்பு, அவசரத் தொடர்பு, மீனவர் அமைப்புகளின் பேச்சுவார்த்தை மற்றும் நீடித்த தீர்வு ஆகியவை மீண்டும் பேசப்பட்டன. இலங்கைக் கடற்பரப்பில் இந்திய மீனவர்களின் அடித்தள இழுவைமடி மீன்பிடியை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டிய கோரிக்கை இடம்பெற்றதை இலங்கை வெளிவிவகார அமைச்சின் 2024 அறிக்கையும் பதிவு செய்கிறது.

இதிலிருந்து எழும் கேள்வி: ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகள் எவ்வளவு நிறைவேற்றப்பட்டன? மாற்றப்பட்ட படகுகள் எத்தனை? மீண்டும் எல்லை மீறும் படகுகள் தொடர்பாக என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது? பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு என்ன நிவாரணம் கிடைத்தது? கூட்டங்கள் நடைபெற்ற எண்ணிக்கையைவிட, கடலில் குறைந்த பாதிப்புகளே அரசுகளின் முயற்சியை மதிப்பிடும் அளவுகோலாக இருக்க வேண்டும்.

இலங்கை மீனவர்களின் நியாயமான கவலை — சட்டங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு தொழில் செய்பவர் தனது வலையையும் வாழ்வாதாரத்தையும் கடல்வளத்தையும் அரசு பாதுகாக்க வேண்டும் என்று கோருவது நியாயமானது. வலை சேதம் என்பது உபகரணத்தின் விலையுடன் முடிவதில்லை. புதிய வலை வாங்கும் வரையிலான தொழில் நாட்கள், வருமானம் மற்றும் கடன் திருப்பிச் செலுத்தும் திறனையும் அது பாதிக்கக்கூடும்.

2026 செப்டெம்பர் 13ஆம் திகதி The Sunday Morning வெளியிட்ட செய்தியில், இந்திய இழுவைப் படகுகளால் சேதமடைந்ததாகக் கூறப்படும் வடக்கு மீனவர்களின் உபகரணங்களுக்கு இழப்பீடு வழங்குவது அப்போது அரசால் பரிசீலிக்கப்படவில்லை என கடற்றொழில் திணைக்களப் பணிப்பாளர் நாயகம் தெரிவித்ததாகப் பதிவாகியுள்ளது. அந்தத் தேதியின் நிலையே இங்கு குறிப்பிடப்படுகிறது; பின்னர் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

சட்டமும் கடல்வளப் பாதுகாப்பும் — 2017ஆம் ஆண்டின் 11ஆம் இலக்க மீன்பிடி மற்றும் நீர்வாழ் உயிரின வளங்கள் திருத்தச் சட்டம் அடித்தள இழுவைமடி மீன்பிடியைத் தடைசெய்வதாக UNEP சட்டப் பதிவும் கடற்றொழில் திணைக்களத்தின் 2025 தேசிய செயற்றிட்டமும் விளக்குகின்றன. வெளிநாட்டுப் படகுகளின் சட்டவிரோத மீன்பிடிக்கு அபராதங்கள் மற்றும் பறிமுதல் உள்ளிட்ட சட்ட நடவடிக்கைகள் இருப்பதையும் தேசிய செயற்றிட்டம் குறிப்பிடுகிறது. குறிப்பிட்ட வழக்கின் தண்டனை அதன் உண்மைகள், பொருந்தும் சட்டம் மற்றும் நீதிமன்ற முடிவைப் பொறுத்தது.

உள்நாட்டு மீறல்களையும் தவிர்க்க முடியாது — இலங்கையில் சட்டவிரோத மீன்பிடி இல்லை என்று பொதுவாகக் கூறுவது சரியல்ல. 2026 ஒக்டோபர் 4ஆம் திகதி வெளியான செய்தியில், கல்பிட்டி, மன்னார், யாழ்ப்பாணம் பகுதிகளில் உள்நாட்டு இழுவைமடி சிக்கல்களையும் அமைச்சின் செயலாளர் குறிப்பிட்டுள்ளார். எனவே கடல்வளப் பாதுகாப்புக் கோரிக்கை உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு மீறல்கள் இரண்டுக்கும் பொருந்த வேண்டும்.

அவர்கள் செய்கிறார்கள் என்பதற்காக எங்களுக்கும் தடைசெய்யப்பட்ட தொழிலை அனுமதியுங்கள் என்பது நிலையான தீர்வாகாது. சட்டம் அனைவருக்கும் அமுலாக வேண்டும்; சட்டத்திற்குக் கட்டுப்படும் மீனவருக்கு பாதுகாப்பும் பொருத்தமான மாற்றுவழியும் கிடைக்க வேண்டும். சுருக்குவலை உள்ளிட்ட ஒவ்வொரு முறையின் சட்டநிலையையும் அதன் பகுதி, அனுமதி மற்றும் நிபந்தனைகளுடன் தனியாக ஆராய வேண்டும்; அனைத்து வலைகளையும் ஒரே பொதுத் தடையாக இக்கட்டுரை குறிப்பிடவில்லை.

இந்திய மீனவக் குடும்பங்களின் பாதிப்பு — கைது, வழக்கு, அபராதம் மற்றும் படகு இழப்பு ஆகியவை கடலுக்குச் சென்ற ஒருவருடன் முடிவதில்லை. குடும்பத்தின் உணவு, கல்வி மற்றும் கடன் நிலைமையும் பாதிக்கப்படலாம். படகு உரிமையாளர், இயக்குபவர் மற்றும் கூலித் தொழிலாளர் ஆகியோரின் பங்குகளையும் உரிய விசாரணையில் தனித்தனியாகக் கவனிக்க வேண்டும்.

இந்திய மத்திய அரசும் தமிழ்நாடு அரசும் கைது செய்யப்பட்ட பின்னர் விடுதலை கோருவதுடன் தமது நடவடிக்கைகளை மட்டுப்படுத்தக் கூடாது. எல்லை மீறலை முன்கூட்டியே தடுப்பது, கண்காணிப்பை வலுப்படுத்துவது மற்றும் நடைமுறைக்கு ஏற்ற மாற்று வாழ்வாதாரத்தை ஏற்படுத்துவது நிரந்தரத் தீர்வின் பகுதிகளாக இருக்க வேண்டும்.

உயிரிழப்புகளும் மாறுபட்ட சம்பவ விளக்கங்களும் — 2024 ஜூன் 25ஆம் திகதி இந்திய மீன்பிடிப் படகைக் கைது செய்யும் நடவடிக்கையின்போது இலங்கைக் கடற்படை வீரர் ஒருவர் உயிரிழந்தார். படகின் இயக்கம் தொடர்பான கடற்படைத் தரப்பு விளக்கத்தை மேற்கோள்காட்டி செய்திகள் வெளியானன. அந்த விளக்கத்தை இறுதி நீதிமன்றத் தீர்ப்பாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

2025 ஜனவரி 28ஆம் திகதி இந்திய மீனவர்கள் காயமடைந்த துப்பாக்கிச் சூட்டுச் சம்பவம் தொடர்பாக இந்தியா கண்டனம் தெரிவித்தது. கைது நடவடிக்கையின்போது ஏற்பட்ட மோதலில் தற்செயலாகத் துப்பாக்கி வெடித்ததாக இலங்கைப் பாதுகாப்பு அமைச்சு மறுநாள் விளக்கமளித்தது. காரணம் மற்றும் காயங்களின் தீவிரம் குறித்த இருதரப்பு விளக்கங்கள் வேறுபடுகின்றன. இத்தகைய சம்பவங்களுக்கு வெளிப்படையான விசாரணையும் மீண்டும் நிகழாமல் தடுக்கும் பாதுகாப்பு நடைமுறைகளும் அவசியம்.

மீனவராக இருந்தாலும் கடற்படை வீரராக இருந்தாலும் ஒவ்வொரு உயிரும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். சட்ட அமுலாக்கமும் உயிர் பாதுகாப்பும் ஒன்றாகச் செல்ல வேண்டும். மீனவர்களுக்கும் பாதுகாப்புப் பணியாளர்களுக்கும் நேரடி மோதல் ஏற்படாத சூழலை உருவாக்குவது இருநாட்டு அரசுகளின் முக்கிய பொறுப்பாக இருக்க வேண்டும்.

2026 பேச்சுவார்த்தை நிலை — 2026 ஓகஸ்ட் 12ஆம் திகதி கடற்றொழில் அமைச்சு வெளியிட்ட அறிவிப்பில், இருநாட்டு மீனவர் பிரச்சினைகள் தொடர்பாகப் பேச்சுவார்த்தைக்குத் தயாராக இருப்பதாக அமைச்சர் தெரிவித்திருந்தார். செப்டெம்பரில் திட்டமிடப்பட்ட கூட்டம் ஒத்திவைக்கப்பட்டதாக ஒக்டோபர் 4ஆம் திகதி செய்தி வெளியானது. மருத்துவ அவசரநிலையே காரணம் என்றும், அப்போது புதிய திகதி நிர்ணயிக்கப்படவில்லை என்றும் அமைச்சின் செயலாளர் விளக்கியதாக அச்செய்தி கூறுகிறது. அதன் பின்னரான கூட்ட முடிவு இக்கட்டுரைக்காக உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

அரசுகளுக்கிடையிலான திகதி மாற்றங்களுக்காக மீனவர்களின் கடன்கள் காத்திருக்காது. சேதமடைந்த வலைகள் தாமாகச் சரியாகாது. எனவே புதிய கூட்டத் திகதி மட்டுமின்றி, முன்பு ஏற்றுக்கொண்ட நடவடிக்கைகளின் முன்னேற்றத்தையும் இருநாடுகளும் வெளியிட வேண்டும்.

நிரந்தரத் தீர்வுக்கான பரிந்துரை 1 — பொறுப்பான நிறுவனம், நிறைவேற்ற வேண்டிய திகதி, ஒதுக்கப்படும் நிதி மற்றும் பொதுமக்களுக்கு வெளியிடப்படும் முன்னேற்ற அறிக்கையுடன் கூட்டுச் செயற்றிட்டம் உருவாக்கப்பட வேண்டும். கைது எண்ணிக்கையை மட்டும் வெற்றியின் அளவுகோலாகக் கொள்ளக்கூடாது.

பரிந்துரை 2 — படகுக் கண்காணிப்பு, எல்லையை அணுகும்போது எச்சரிக்கை, துறைமுகப் புறப்பாட்டுக் கண்காணிப்பு மற்றும் இருநாட்டு அவசரத் தொடர்பு ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும். மீண்டும் மீறும் படகுகளை அடையாளம் காணும் ஆதாரப் பதிவுகளும் அவசியம்.

பரிந்துரை 3 — இழுவைமடிக்கு மாற்றுத் திட்டம் என்பது படகை மாற்றுவதுடன் முடியக்கூடாது. தொழிலாளர்களுக்குப் பயிற்சி, பொருத்தமான மீன்பிடி முறை, சந்தை வசதி மற்றும் மாற்றக் கால வருமான உதவியும் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.

பரிந்துரை 4 — இலங்கை மீனவர்களின் சேதமடைந்த வலைகள், உபகரணங்கள், சம்பவ இடம் மற்றும் தொழில் இழந்த நாட்களைப் பதிவு செய்யும் எளிய நடைமுறை தேவை. சரிபார்க்கப்பட்ட பாதிப்புகளுக்கு விரைவான நிவாரணம் வழங்கும் பொறுப்பு எந்த நிறுவனத்துக்கு என்பதை அறிவிக்க வேண்டும்.

பரிந்துரை 5 — பாதுகாப்பான கைது நடைமுறை, மருத்துவ உதவி, குடும்பத்திற்குத் தகவல், தூதரக அணுகல் மற்றும் உரிய சட்ட நடைமுறை உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். வன்முறை குற்றச்சாட்டுகள் ஆதாரங்களுடன் விசாரிக்கப்பட வேண்டும்.

பரிந்துரை 6 — மன்னார் உள்ளிட்ட வடக்கு மீனவப் பிரதிநிதிகளும் இந்திய மீனவப் பிரதிநிதிகளும் முடிவெடுப்பில் நேரடியாகப் பங்கேற்க வேண்டும். படகு உரிமையாளர்களுடன் கூலித் தொழிலாளர்கள் மற்றும் வாழ்வாதாரத்தைச் சார்ந்த குடும்பங்களின் நிலையும் கவனிக்கப்பட வேண்டும்.

பரிந்துரை 7 — எல்லை மீறல்கள், வலை சேதங்கள், மீண்டும் மீறும் படகுகள், வழங்கப்பட்ட நிவாரணம் மற்றும் மாற்றுத் தொழிலுக்குச் சென்றவர்கள் பற்றிய முன்னேற்றத் தகவல்கள் வெளியிடப்பட வேண்டும். இவை இந்த ஆய்வின் பரிந்துரைகள்; புதிதாக அறிவிக்கப்பட்ட அரசுத் திட்டங்கள் அல்ல.

அவசர எச்சரிக்கையாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய வாழ்வாதார நெருக்கடி — இலங்கை மீனவர்களின் பொறுமையையும் இந்திய மீனவக் குடும்பங்களின் காத்திருப்பையும் வழக்கமான நிகழ்வாகக் கருதக்கூடாது. மீண்டும் ஒரு வலை கிழிந்த பின்னரும் ஒருவர் காயமடைந்த பின்னரும் மட்டுமே அவசரக் கூட்டம் நடத்தும் நிலை முடிவுக்கு வர வேண்டும் என்பதே இந்தக் கட்டுரையின் வலியுறுத்தல்.

மக்களுக்குத் தேவை திகதியுடன் கூடிய செயற்றிட்டம், பொறுப்பான அதிகாரிகள், பாதிப்புக்கான நிவாரணம் மற்றும் கடலில் தெரியும் மாற்றம். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தமது கோரிக்கைகளை அமைதியான ஜனநாயக வழிகளிலும் சட்ட வழிகளிலும் முன்வைக்க வேண்டும். கடலில் நேரடி மோதலோ சட்டத்தைத் தாமே கையில் எடுப்பதோ தீர்வாகாது.

இலங்கைக் கடல்வளமும் இலங்கை மீனவர்களின் வலைகளும் வாழ்வாதாரமும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். இந்திய மீனவர்களின் உயிர்களும் மனிதாபிமான உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். இவற்றை ஒரே நேரத்தில் உறுதிப்படுத்தும் நிரந்தரத் தீர்வை இருநாட்டு அரசுகளும் செயலாக்க வேண்டும்.

ஆதாரக் குறிப்பு — புதிய கள நேர்காணல்கள் நடத்தப்படவில்லை. குறிப்பிட்ட குடும்பங்களின் இழப்புத் தொகை, தற்போதைய மொத்தக் கைது எண்ணிக்கை மற்றும் உறுதிப்படுத்தப்படாத நீதிபதிகளின் பாராட்டுக் கூற்று சேர்க்கப்படவில்லை. கீழே இணைக்கப்பட்ட பதிவுகளின் தேதிகளும் தரப்பு விளக்கங்களும் தனித்தனியாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.